Δύο γράμματα, αρχής και τέλους, ένα α και ένα ω (σχεδόν..).
Και αν δεν ήσουν εσύ, τί θα ήταν διαφορετικό?
Πόσο μπορεί να αλλάξει τις στιγμές σου μια επαφή, πόσο διαφορετικά μπορείς να νιώσεις απλά μιλώντας με κάποιον, σε μια συζήτηση που αποπνέει έναν αέρα άλλης εποχής, που ο "χαρακτήρας" της και μόνο σε ταξιδεύει σε ροζ-μοβ ουρανούς, σε θάλασσες ήρεμες, σε ένα λιμάνι φωτισμένο..
Είχα μπροστά μου γερανούς και πλοία και μου έδειξες τον κυμματοθράυστη, τις βάρκες, την μαγική θέα...
Αν σε ταξίδεψα έστω και για το μισό απ΄όσο με ταξίδεψες εσύ θα ήμουν πανευτυχής...!
..μολις ανακαλυψα το blog σου..διαβασα ολες σου τις αναρτησεις σου..θα ηθελα και το λεω πολυ ειλικρινα να σου γράψω πολλά..να σου πω ολα οσα μου εβγαλες κατα τη διαρκεια που σεδιαβαζα..δε θέλω να το κανω απο το πρωτο σχολιο μου..απλα ενα γεια ηρθα να πω και να σου πω πως χαρηκα που βρήκα τη σελιδα σου..
ΑπάντησηΔιαγραφήαυτα..
@Artistz : σ'ευχαριστώ πολύ! ξέρεις στην αρχή φοβόμουν από αυτά που έγραφα, και κάποια στιγμή ήθελα να το κατεβάσω, αλλά άλλαξα γνώμη.. καλώς ή κακώς! θα τα ξαναπούμε..
ΑπάντησηΔιαγραφή