Και είναι φορές που όλα γίνονται όπως τα θέλεις.
Είναι όμως και φορές που κάτι στραβώνει, κάτι πάει αντίθετα από ότι το είχες υπολογίσει και σαν χάρτινος πύργος, καταρρέει.
Και προσπαθείς ξανά, από άλλη οπτική γωνία, με άλλα δεδομένα, και με την ελπίδα πως ίσως αυτή τη φορά να πάει καλά.
Ίσως να πετύχει, ίσως και όχι.
Και αν είσαι σαν εμένα, προσπαθείς ξανά, χωρίς να το βάζεις κάτω, και επιμένεις, ξανά και ξανά μέχρι να πετύχει.
Ή έτσι νομίζεις.
Υπάρχει ένα κρίσιμο σημείο σε κάθε προσπάθεια, σε κάθε όνειρο, σε κάθε σχέδιο.
Ένα σημείο που κάνεις ένα βήμα πίσω και κοιτάς αντικειμενικά.
Τελικά αξίζει την προσπάθεια?
Υπάρχουν αυτά τα πράγματα που κάνεις για τον εαυτό σου, όπως να είσαι καλύτερος στην δουλειά σου, να εξελιχθείς, να μάθεις, να κερδίσεις, να χτίσεις ένα όμορφο σπίτι, να πας διακοπές, και πόσα άλλα, που γι αυτά προσπαθείς χωρίς όρια, όσο εσύ αντέχεις και όσο πιστεύεις πως μπορείς.
Και υπάρχουν και άλλα "πράγματα", αγαθά, όπως η ευτυχία, η αγάπη, η συμβίωση, η γαλήνη, το πάθος, που χρειάζεσαι εσύ και ένα άτομο ακόμα. Για εκείνα πόσο προσπαθείς?
Σε ποιο σημείο βάζεις όρια? Πότε βάζεις τον εαυτό σου λίγο πιο πάνω και αποφασίζεις πως δεν βγάζει πουθενά?
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου