Φεύγω.. και δεν ξέρω πώς νιώθω..
Ένας φίλος χτες μου είπε πως βάζω συστηματικά την ζωή μου σε πάγο, πως φεύγω, πατάω ένα pause, και πως όταν γυρίσω θα είναι σαν την επόμενη μέρα από αυτήν που έφυγα, πως ενώ στις ζωές των φίλων μου θα έχουν συμβεί διάφορα, για εμένα θα είναι σαν να μην πέρασε μία μέρα..
Με προβλημάτισε αρκετά..
Αισθάνομαι πως το έχω νιώσει ξανά αυτό, σαν deja vu ίσως, ή μπορεί να έχει ξανασυμβεί.
Δεν γνωρίζω σε ποιο θέμα της ψυχολογίας θα υπήρχε αυτό, αν είναι τρόπος φυγής και αποφυγής καταστάσεων, αν αρνούμαι να αντιμετωπίσω τα προβλήματά μου κατά μέτωπο, ή αν απλά είναι ο τρόπος να γνωρίσω καινούριες καταστάσεις..
Ξέρω πάντα πως οι δικοί μου άνθρωποι θα είναι πάντα εδώ, και ας μην είναι πολλοί, μου αρκεί πως γι αυτούς είμαι σίγουρη, αυτοί όμως που έρχονται στην πορεία? Είναι ο Lib, δεν είναι σαν τους έρωτες που είχα μέχρι τώρα, δεν μου τάζει τον ουρανό, δεν ανοίγει την καρδία του σαν βιβλίο, δεν τρέχει πίσω μου, αλλά μου δείχνει πώς με ένα άγγιγμα μπορεί κανείς να πει περισσότερα από ότι με λόγια. Και είναι εντάξει. Δεν με αφήνει να πετάξω, αλλά ίσως είναι καλύτερα από μια πιθανή απότομη προσγείωση και τσακισμένα φτερά.
Και εγώ φεύγω. Βάζω όρια, διορίες, αυτά που δεν αντέχω, τα δημιουργώ πλέον εγώ.
Χτες μου είπε πως σύντομα θα βγει από την ζωή μου, και μεταξύ άλλων πως δεν νοιάζομαι για το πώς νιώθει αυτός..
Λίγες λέξεις αλλά γαμώτο με πείραξαν τόσο..
Ένας φίλος χτες μου είπε πως βάζω συστηματικά την ζωή μου σε πάγο, πως φεύγω, πατάω ένα pause, και πως όταν γυρίσω θα είναι σαν την επόμενη μέρα από αυτήν που έφυγα, πως ενώ στις ζωές των φίλων μου θα έχουν συμβεί διάφορα, για εμένα θα είναι σαν να μην πέρασε μία μέρα..
Με προβλημάτισε αρκετά..
Αισθάνομαι πως το έχω νιώσει ξανά αυτό, σαν deja vu ίσως, ή μπορεί να έχει ξανασυμβεί.
Δεν γνωρίζω σε ποιο θέμα της ψυχολογίας θα υπήρχε αυτό, αν είναι τρόπος φυγής και αποφυγής καταστάσεων, αν αρνούμαι να αντιμετωπίσω τα προβλήματά μου κατά μέτωπο, ή αν απλά είναι ο τρόπος να γνωρίσω καινούριες καταστάσεις..
Ξέρω πάντα πως οι δικοί μου άνθρωποι θα είναι πάντα εδώ, και ας μην είναι πολλοί, μου αρκεί πως γι αυτούς είμαι σίγουρη, αυτοί όμως που έρχονται στην πορεία? Είναι ο Lib, δεν είναι σαν τους έρωτες που είχα μέχρι τώρα, δεν μου τάζει τον ουρανό, δεν ανοίγει την καρδία του σαν βιβλίο, δεν τρέχει πίσω μου, αλλά μου δείχνει πώς με ένα άγγιγμα μπορεί κανείς να πει περισσότερα από ότι με λόγια. Και είναι εντάξει. Δεν με αφήνει να πετάξω, αλλά ίσως είναι καλύτερα από μια πιθανή απότομη προσγείωση και τσακισμένα φτερά.
Χτες μου είπε πως σύντομα θα βγει από την ζωή μου, και μεταξύ άλλων πως δεν νοιάζομαι για το πώς νιώθει αυτός..
Λίγες λέξεις αλλά γαμώτο με πείραξαν τόσο..
και ενταξει το να φυγεις απ την ζωη καποιων γιατι θελεις το χρονο σου ειναι απολυτως φυσιολογικο[για μενα που κανω το ιδιο]αλλα για το πως θα σε δεχτει ο αλλος οταν γυρισεις..??ποτε δεν εισαι σιγουρος...απλα πρεπει να διαλεξεις,προτιμας να εισαι καλα με εσενα πρωτα ωστε να εισαι και με τους αλλους??η διαλεγεις να εισαι καλος με τους αλλους και βαζεις τον εαυτο σου σε δευτερη μοιρα??
ΑπάντησηΔιαγραφήαν με ρωτας,εγω θα διαλεγα το πρωτο...οχι απο εγωισμο, αλλα απο εμενα ξεκινανε και τελειωνουν ολα μεσα μου...
Δεν έχεις άδικο, αλλά με τις επιλογές δεν τα πάω πολύ καλά, δεν μπορούσα ποτέ να αποφασίσω αν θέλω την κουρτίνα 1 ή την κουρτίνα 2.. απλά θέλω και τις 2! Υπάρχει βέβαια πάντα η πιθανότητα να πέσεις στο zong!
ΑπάντησηΔιαγραφήΌλοι μας έχουμε τάσεις φυγής μερικές φορές. Σ' εμένα έγινε η συνήθεια που έγινε λατρεία. Μέσα σε χρόνο dt βρέθηκα στη γεννέτειρα μου (Σουηδία) χωρίς να καταλάβω ακόμα το λόγο. Μετά πήγα για 2 εβδομάδες στη Γερμανία και τελικά έκατσα 5 μήνες. Μετά βρέθηκα στη χώρα της καλής μου (Λιθουανία). Τώρα πάλι στα πάτρια εδάφη. Βασικά λόγω φυγής βρέθηκα σε πολύ περισσότερες χώρες (ως και στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού έφτασε η χάρη μου). Ξέρεις τι κατάλαβα; Δεν είχα τάσεις φυγής από εκεί που ήμουν αλλά τάσεις φυγής από τον εαυτό μου. Μόνο ο χρόνος βοηθάει σε αυτή την περίπτωση. Δεν υπάρχουν μαγικά φίλτρα, ματζούνια, βοτάνια, ελιξήρια... Άσε το χρόνο να κάνει τη δουλειά του χωρίς να σταματήσεις να ζυγίζεις και να υπολογίζεις και αυτούς που ενδέχεται άθελα σου να πληγώσεις με τη φυγή σου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕίπες λέξεις μαγικές..
ΑπάντησηΔιαγραφήΑλλά αν δεν είμαι εγώ καλά, δεν θα είμαι ευχάριστη παρέα και για τους ανθρώπους μου, και ευτυχώς αρκετοί από αυτούς το καταλαβαίνουν!