Πέμπτη 25 Νοεμβρίου 2010

Δεν θα γκρινιάξω..
Δεν θα γκρινιάξω...
Δεν θα γκρινιάξω!!

Βαθιά εισπνοή... Καλύτερα τώρα!

Αν ήμουνα σε άλλη φάση θα καθόμουν να υπεραναλύσω τα όσα συμβαίνουν στην ζωή μου , αλλά νομίζω πως κάπως πολλά έχουν μαζευτεί και δεν θα αντέξει το νευρικό μου σύστημα! ;)
Σε τίτλους θα ήταν η super protective - controling μαμά , o γκόμενος - απωθημένο που αποδείχτηκε μάπα-το-καρπούζι, η απάντηση από μια συνέντευξη που δεν έρχεται, η απάντηση σε ένα job request που επίσης δεν έρχεται, το γόνατό μου που με κάθε αλλαγή καιρό που υπενθυμίζει -καθόλου διακριτικά- την τούμπα που έφαγα στο Καιμακ Τσαλάν τον Μάρτη, κλπ κλπ κλπ!

Αλλά είπα δεν θα γκρινιάξω! 

Λοιπόν, το καλοκαίρι γνώρισα αυτό το απίστευτο πλάσμα, 22 χρονών, παθιασμένος chef, αντράκι σωστό όσο λίγοι μεγαλύτεροί του,παιδί με φινέτσα,  φίλος από αυτούς που ξέρουν να ακούνε, από αυτούς που σε επαναφέρουν σε "τάξη" με μία και μόνο κουβέντα, που σου  μαθαίνει απλόχερα όσα ξέρει, που δίνει τα πάντα! Που μεθάς, χοροπηδάς, κάνεις τρέλες και ξέρεις πως είναι εκεί για να πιεις άλλες τρεις τεκίλες, να μην αφήσει κανέναν να σε πειράξει, να πάτε για πρωινό, να γυρίσετε σπίτι με τέρμα την μουσική και την σπιτονοικοκυρά να φωνάζει, να πιείτε ένα καφέ στα γρήγορα και να πάτε στην δουλειά ερείπια! 
Με τον άνθρωπο αυτό έμαθα να πίνω mojito, δοκίμασα το πιο ωραίο κρασί που έχω πιει ποτέ (Το Δέκα, Οινογένεσις), φτάσαμε τρελά όρια μέθης και γέλιου! Ζοριστήκαμε στο ξενοδοχείο , βγάλαμε την περισσότερη δουλειά από όλους τους υπόλοιπους στα πόστα μας, ακούγαμε μαζί τον εξάψαλμο όταν το big boss είχε κέφια, γυρίσαμε σε όλες τις παραλίες, καήκαμε από τον ήλιο και γιαουρτωνόμασταν μέχρι το επόμενο πρωί..  Ήταν κολλητός αλλά και σύντροφος. Χωρίς κτητικότητες, χωρίς ζήλιες, αγνή διασκέδαση, ομορφιά!!
Εκεί γύρω στον Αύγουστο είχαμε απομακρυνθεί λίγο - πολλοί οι πειρασμοί-  και όταν μετά από λίγο ξανασμίξαμε μου είπε κάτι που κανείς άλλος δεν είχε τα κότσια να πει -ή να κάνει-, 
"Έβλεπα πως περνούσες όμορφα και σε άφησα να το ζήσεις!".
Ε λοιπόν, ήταν σαν να μου έδινε ένα χαστούκι και ένα φιλί μαζί! 
Εκεί τον αγάπησα! Όχι σαν τον φίλο μου ή τον κολλητό μου, σαν άνθρωπο!

Και το κομμάτι αυτό είναι ο Έντυ για μένα :)





2 σχόλια:

  1. Κάτι παρόμοια έκανε και σε μένα ο Γιαννάκης μου και μ'έστελνε για χόρτα!!!
    Φιλενάδα,αν θες τη γνώμη μου,δεν αφήνουν τέτοιες ψυχούλες!!
    Καλησπέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μόνο για χόρτα? χαχαχ!
    Καλημέρα κορίτσακι μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ratings by outbrain